(1998) Fallout 2

Fallout 2
Producent: Black Isle Studios
[clear] [hr] Wydawca: Interplay
[clear] [hr] Dystrybutor: CD Projekt
[clear] [hr] Projektanci: Feargus Urquhart, Matt Norton
[clear] [hr] Data wydania: 31 października 1998 (ŚWI), 31 marca 1999 (POL)
[clear] [hr] Tryb gry: gra jednoosobowa
[clear] [hr] Kategorie wiekowe: PEGI: 15, ESRB: Mature
[clear] [hr] Platforma: Windows, Mac OS
[clear] [hr] Wymagania: Procesor Pentium 166 MHz (lub kompatybilny), 32 MB RAM, karta graficzna SVGA zgodna z DirectX, Windows 95/98/NT(SP3)
[clear] [hr]
[clear] [hr]
Opis

W porównaniu do pierwszej wersji, Fallout 2 jest grą o wiele bardziej rozbudowaną, z większym światem oraz z częściowo zmodyfikowanym interfejsem i mechaniką gry (opartą o system SPECIAL, będący zmodyfikowaną wersją GURPSa) – trudniejszy jest np. handel z innymi postaciami. Podobnie jak w pierwszej części, gracz wykonuje misje, posługując się stworzonym przez siebie bohaterem oraz drużyną NPC-ów, którzy mogą się do niego przyłączyć, aczkolwiek tym razem gracz ma większy wpływ na prowadzone przez siebie postacie (co prawda nie kieruje nimi, ale np. ustala, czy ma używać broni palnej czy białej, nosić pancerz, czy brać jakieś stymulanty).

W drugiej części postać gracza ma za zadanie zdobycie G.E.C.K. (Garden of Eden Creation Kit, w polskiej wersji gry: Generator Ekosystemu Cudownej Krainy), specjalnego artefaktu stworzonego przez ludzi żyjących jeszcze przed wojną atomową do przekształcania „jałowej ziemi w rajski ogród”, dzięki czemu mieszkańcy jego rodzinnej wioski będą w stanie przeżyć, swobodnie modyfikując swoją przestrzeń życiową. Jednakże to nie jest główny cel jego wędrówki – tak jak w części pierwszej fabuła posiada dziesiątki wątków pobocznych.

ZMIANY I NOWOŚCI

W Falloucie 2 pojawia się znacznie więcej broni, zbroi i przedmiotów niż w części pierwszej. Znaleźć można większość przedmiotów z oryginału, ale posiadają one także inne, ulepszone wersje. Zwiększono ponadto ceny, przez co przeszukiwanie lokacji w celu zbierania przedmiotów stało się znacznie ważniejsze. W Falloucie 2 pojawia się również kilka zupełnie nowych broni dla każdego z ich rodzajów, co sprawia, że umiejętności bojowe są bardziej wyrównane, a postać może być silna niezależnie od tego, czy korzysta np. z broni ciężkiej, czy energetycznej. Urozmaiceniu ulegli też przeciwnicy; wszystko to skutkuje znacznie większą złożonością walki.

Umiejętności w sequelu mają początkowo znacznie niższą wartość, a posiadanie różnorodnych specjalizacji staje się ważniejsze niż w części pierwszej – początkowo umiejętności takie jak Leczenie, czy Pułapki były używane sporadycznie, jednak w Falloucie 2 wszystkie one stają się przydatne. Zwiększono również ich maksymalny poziom, niektóre zostały też bardziej urozmaicone, na przykład w Walce wręcz dodano nowe rodzaje uderzeń i kopniaków zależnych od Charakterystyk i poziomu umiejętności postaci. W grze pojawia się kilka nowych perków, a większość starych została przeniesiona bez zmian – umożliwia to znacznie większe możliwości różnicowania rozwoju bohatera.

Karmie występującej w oryginale teraz towarzyszy również Reputacja – o ile ta pierwsza oddziałuje na ogólny wizerunek Wybrańca w grze, to druga odzwierciedla jedynie odbiór postaci w poszczególnych miastach. Podczas gdy Karma osiągana jest przez dobre uczynki i zabijanie potworów, to Reputacja rośnie zależnie od niesienia pomocy mieszkańcom danych lokacji (zwykle przez wykonywanie drobnych zadań) – naturalnie obie cechy zmieniają się w sposób równoległy. Podobnie jak w części pierwszej dobre i złe postacie reagują inaczej na bohatera z różnym poziomem Karmy. Ponadto gracz może również zdobyć wiele tytułów (np. Łowca niewolników, Hiena cmentarna, Żigolak), które są zależne od konkretnych działań i podobnie jak Karma oraz Reputacja wpływają na to, jak inne postacie reagują na bohatera.

Kontrola nad postaciami towarzyszącymi bohaterowi w jego podróży przez pustkowia w oryginalnym Falloucie była bardzo uproszczona i sprowadzała się do wyekwipowania w odpowiednią broń oraz ustalenia, w jakiej odległości mają one pozostawać. W Falloucie 2 wpływ na towarzyszy jest znacznie bardziej złożony. Gracz został upoważniony do awansowania ich na kolejne poziomy, wyposażania w zbroje, a także określania zachowania w walce poczynając od tego, kiedy mogą one zacząć uciekać, kończąc na tym, od którego momentu mogą używać stimpaków. NPC posiadają odmienne osobowości i cechy, podobnie jak w poprzedniej części, zmianie uległ jednak sam proces przyłączania ich do drużyny stając się bardziej złożony – to, czy postać przyłączy się do drużyny, w dużej mierze zależy od Karmy lub ukończenia określonego zadania, ponadto wprowadzono limit osób mogących towarzyszyć bohaterowi.

W oryginalnym Falloucie zadania poboczne w miastach były zwykle wykonywane w ich obrębie – odizolowane od reszty świata były zajęte własnymi problemami. W Falloucie 2 ważną kwestią dla miast stają się kontakty z innymi ostojami cywilizacji, a wydarzenia w jednym z nich wpływają na sytuację w innych. Same misje poboczne często wymagają od gracza, aby powracał do już odwiedzonych miejsc i podróżował między znanymi lokacjami. W celu ułatwienia tego twórcy wprowadzili do gry pojazd – Krążownik Szos Highwayman, którego konstrukcja opiera się na prawdziwym samochodzie 57 Chevy. Ze swoimi wszystkimi futurystycznymi usprawnieniami znacząco skraca on czas potrzebny na pokonywanie kolejnych kilometrów Pustkowi. Napędzany mikroogniwami paliwowymi samochód może zostać kilkukrotnie ulepszony w czasie wykonywania zadań, a sam jego pomysł jest zgodny z projektami z lat 50. (Ford Nucleon), na których wzorowany jest klimat gry.

Sam Fallout stał się produktem ograniczonym dla starszych graczy, na co wpływ ma przede wszystkim znacznie większa obecność prostytucji i narkotyków, które stały się ważnym elementem świata gry. W grze znacznie częściej pojawiają się treści zastrzeżone dla dorosłych: w czasie rozgrywki gracz może wstąpić w szeregi mafii, zostać gwiazdą porno, a w prawie każdym mieście spędzić noc z którąś z prostytutek. Ważnym wątkiem pobocznym stało się także niewolnictwo, w którego przypadku bohater może się opowiedzieć zarówno po stronie uciemiężonych, jak i łowców niewolników – w takiej sytuacji istnieje nawet możliwość sprzedania któregoś z NPC’ów w niewolę[potrzebne źródło].

Także szybki bieg (ang. „speed run” – przejście gry w jak najkrótszym czasie) zajmuje więcej czasu niż w Falloucie. W części pierwszej możliwe było pójście prosto do bazy wojskowej i zniszczenie jej, a następnie udanie się do katedry. W Falloucie 2 lokacja końcowa jest niedostępna, dopóki określony bohater niezależny nie wskaże bohaterowi jej położenia. Możliwe jest jednak stworzenie postaci posiadającej umiejętności spoza grup dotyczących walki, skoncentrowanej na retoryce i kradzieży, w celu szybkiego zdobycia przedmiotów niezbędnych do przeprowadzenia rozmów koniecznych do dotarcia do głównego bossa. Tak skonfigurowana postać, posiadając wysoki poziom nauki, będzie mogła doprowadzić do sytuacji, w której ostatni przeciwnik zostanie łatwo pokonany bez ofensywnych działań ze strony samego bohatera.

Galeria

Źródła: www.gry-online.pl

Leave a Reply